บทที่ 287 ไม่มีใครตอบโทรศัพท์

ผืนน้ำในทะเลสาบสงบนิ่งราวกับกระจกเงา สะท้อนแสงยามเย็นของท้องฟ้า ราวกับว่าทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงภาพลวงตาอันเหลวไหล

เมลินดาตบหลังของดีแลนเบาๆ ช่วยให้เขาหายใจสะดวกขึ้น และถามด้วยความเป็นห่วง

“นายโอเคไหม รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”

ดีแลนโบกมือและอดไม่ได้ที่จะไอออกมาอีกสองสามครั้ง ใบหน้าขอ...